“Drie jaar geleden zei een vriend van mij tegen mij: “Mariska, je moet echt leren dit patroon te doorbreken!” Ik betrok altijd alles op mezelf, dacht altijd dat ik het vast verkeerd had gedaan of dat ik niet goed genoeg was. Dat maakte mij onzeker en ik ging bevestiging zoeken door nog leuker en aardiger te doen tegen de mensen om mij heen. Ik ging heel hard werken en mij aanpassen. Deze cirkel was zo gewoon voor mij geworden, dat ik het zelf niet eens zag! Tot deze vriend mij hier een spiegel voorhield.

Ik kende Danny nog niet maar ik had hem voorbij zien komen op facebook. We hadden een fijn gesprek en na een coaching sessie besloot ik een weekend te gaan doen. Inmiddels heb ik alle 5 de weekenden gedaan en weekend 1 zelfs twee keer. Wat een reis waren de afgelopen 3 jaar en wat ben ik daarin veranderd!

Ik weet nog heel goed dat ik mijn eerste weekend ging doen. Ik was een beetje sceptisch en zag erg op tegen het stuk rijden. Het was die dag heel mooi weer en ik kwam aan en dacht: “oh nee dit is niets voor mij! Wat ga ik doen?” Ik bouwde een muurtje om me heen en ging het weekend in en dacht hiermee wel het weekend door te komen. Maar ik werd door Danny echt gezien en door de oefeningen kwam ik meer en meer in mijn lijf en voelde ik mij zo ontspannen dat mijn muur onbewust afbrokkelde. Ik had het zelf niet eens door, maar door de veiligheid en de oefeningen durfde ik mij steeds meer open te stellen en echt te laten zien.

Aan het eind van het weekend kwam een deelnemer naar mij toe en zei: “je kwam binnen als een stoer en zelfverzekerd wijf, maar wat ben jij nog mooier als jij je openstelt en kwetsbaar op stelt.” Ik was mij totaal niet bewust dat ik mij kwetsbaar opstelde, maar ik realiseerde me daar, in dat moment, dat als ik meer mezelf laat zien en laat zien wie ik echt ben, het leven voor mij leuker en toegankelijker wordt. Als ik zeg wat ik voel en mij open stel, dan is dat al zo fijn en geeft zo’n verbinding met de mensen om mij heen. Ik was zo blij met die ervaring.

Het maakte dat ik deze verandering echt wilde aangaan en vasthouden. Ik heb daarom nog meerdere weekenden gevolgd om echt laagje voor laagje die muur langzaam los te laten en meer en meer mezelf te worden. Dit is nu mijn nieuwe cirkel geworden!

Als ik terugkijk op die 3 jaar heb ik zo’n verandering doorgemaakt. Ik was zo resultaatgericht en wilde een begin en een eind, maar in deze weekenden leerde ik dat alles gewoon goed is. Ook als je ervoor kiest om iets nog niet aan te pakken, als je dit maar bewust kiest en niet vanuit angst dingen niet doet. Dit gaf mij zoveel rust. Ik mag vooral kiezen wat ik graag wil en kiezen hoe ik wil leven.

Ik durfde dit ook meer uit te dragen naar de mensen om mij heen. Durfde steeds meer mijn behoeftes aan te geven en dingen anders te doen dan hoe het altijd verwacht werd. Ik durfde heel erg te kiezen voor wat voor mij goed was i.p.v. altijd bezig zijn met wat goed was voor de ander.

Voorheen moest ik altijd iets: ik moest een hobby of ik moest ontspannen. Maar dat gaf mij ook veel druk. Nu heb ik geleerd om gewoon niets te doen. Ik vind het heerlijk om gewoon te zitten en even niets te doen. Gewoon even zijn en dat dit gewoon mag, ook als je nog een heel lijstje met dingen hebt.

Ik had altijd de neiging om mij aan de ander aan te passen, als iemand zich niet fijn voelde, wilde ik het oplossen en ging ik heel hard werken. Nu voel ik mijzelf daar veel rustiger in. Ik kan steun bieden en vragen of ik iets kan doen, maar als de ander dat niet wil dan mag ik het loslaten. Ik zorg dan voor mezelf zodat ik niet meega in dat rot gevoel en bij mezelf te blijven. Hierdoor kan ik het loslaten.

En dit lukt mij echt niet altijd maar als het me even niet lukt durf ik hulp te vragen. Ook dat heb ik geleerd . Daardoor wordt helpen iets wederkerigs wat ook ontzettend fijn is in de contacten met de mensen om mij heen. En als iemand nee zegt op een hulpvraag, neem ik dit niet meer persoonlijk op, waar ik voorheen dacht, ik zal het wel verkeerd doen.

Het weekend is zo bijzonder! Altijd als ik al in de auto stap, voel ik mij zo trots dat ik zo kies voor mezelf. Het is zo’n cadeau. Het eerste weekend was onwennig en uit mijn comfortzone maar de fijne mensen die mij meenamen, zonder oordeel en iedereen is welkom, maar inmiddels voelt het zo vertrouwd. Ik ben nergens zo mezelf als tijdens een weekend landen in je Lijf.

Het is super eng om de keus te maken voor jezelf en jezelf dit te gunnen, maar als je de sprong waagt voelt het zo vertrouwd! Gun jij jezelf een cadeau? Dan is dit het ultieme verwen cadeau. Dus voel je die prikkeling dat je iets anders wil? Beloon deze prikkel.

Ik heb er nog geen moment spijt van gehad!”

Wil jij ook vrijblijvend kennismaken? Klik hier voor een gratis kennismakingsgesprek.

X
X